ترجمه رسمی چیست و چه تفاوتی با ترجمه غیررسمی دارد؟

ترجمه رسمی، ترجمه‌ای است که توسط مترجم رسمی دارای پروانه از قوه قضاییه انجام می‌شود و با مهر و امضای او بر روی سربرگ مخصوص قوه قضاییه ارائه می‌شود. این نوع ترجمه از نظر قانونی معتبر است و ادارات، سفارتخانه‌ها، دانشگاه‌ها و دادگاه‌ها آن را به‌عنوان سند رسمی می‌پذیرند.

در مقابل، ترجمه غیررسمی (یا ترجمه آزاد) می‌تواند توسط هر مترجمی — حتی بدون پروانه رسمی — انجام شود و فاقد اعتبار قانونی برای ارائه به نهادهای دولتی یا بین‌المللی است.

معمولاً مدارک هویتی (شناسنامه، کارت ملی، سند ازدواج)، مدارک تحصیلی (دانشنامه، ریزنمرات، مدارک دیپلم)، اسناد ملکی و قراردادها، و مدارک شرکتی (اساسنامه، روزنامه رسمی) از جمله مدارکی هستند که برای ارائه به سفارتخانه‌ها، دانشگاه‌های خارجی یا ادارات مهاجرت باید به‌صورت رسمی ترجمه شوند.

نوع دقیق مدارک مورد نیاز بسته به مقصد (کشور، دانشگاه یا نهاد گیرنده) متفاوت است — بهتر است پیش از اقدام، لیست مدارک مورد نیاز را از مرجع مقصد استعلام کنید.

مترجم رسمی قوه قضاییه پس از قبولی در آزمون تخصصی و طی مراحل گزینش، پروانه رسمی دریافت می‌کند و در قبال صحت ترجمه‌های خود مسئولیت قانونی دارد. همین مسئولیت‌پذیری قانونی است که به مهر و امضای او اعتبار می‌دهد — چیزی که یک ترجمه آزاد، هرچقدر هم دقیق، فاقد آن است.